Hz. Şuayb

Hz. Şuayb, Akabe körfezinin doğusunda, ticaret yolları üzerinde bulunan Medyen şehrinin halkına gönderilmiştir. Kur'an'da “Eyke halkı” diye anılan ağaçlık bir bölgenin halkına da peygamber olduğu bildirilir; bazı âlimler bunların aynı topluluk olduğunu, bazıları ise iki ayrı topluluk olduğunu söylemiştir.

Medyen halkı Allah'a şirk koşmanın yanında ticari ahlâksızlığa da düşmüştü: Ölçü ve tartıyı eksik tutuyor, insanların mallarını değerinden düşük gösteriyor, yol kesip yolcuları korkutuyor ve yeryüzünde bozgunculuk yapıyorlardı. Hz. Şuayb onları tevhide, ölçüyü ve tartıyı adaletle yapmaya, insanların haklarını gözetmeye çağırmıştır.

Hz. Şuayb, kavmine son derece hikmetli ve ikna edici bir dille hitap etmiş; “Ben gücüm yettiğince ancak ıslah etmek istiyorum. Başarım da ancak Allah'ın yardımı iledir” demiştir. Kavmi ise “Babalarımızın taptıklarını bırakmamızı ve mallarımız hakkında dilediğimizi yapmaktan vazgeçmemizi mi emrediyor?” diyerek alay etmiş, onu ve müminleri yurtlarından çıkarmakla tehdit etmiştir.

İnkârda ısrar eden kavmi, korkunç bir sarsıntı ve ses ile helâk olmuş; Eyke halkı ise Kur'an'da “gölge günü azabı” olarak geçen bir azapla cezalandırılmıştır. Hz. Şuayb ve ona iman edenler kurtarılmıştır. Hz. Mûsâ'nın Mısır'dan kaçtıktan sonra Medyen'de yanında kalıp kızıyla evlendiği ihtiyarın Hz. Şuayb olduğu yaygın bir kanaat olmakla birlikte, bazı âlimler bunun farklı bir salih kişi olduğunu söylemiştir.