Hz. Âdem

Kur'an-ı Kerîm'e göre Allah Teâlâ, yeryüzünde bir halife yaratacağını meleklere bildirmiş, ardından Hz. Âdem'i topraktan yaratıp ona ruhundan üflemiştir. Allah ona bütün isimleri öğretmiş, bu ilim sayesinde Âdem meleklere karşı üstünlüğünü göstermiştir. Bunun üzerine Allah meleklere Âdem'e secde etmelerini emretmiş; melekler secde etmiş, yalnızca İblis kibirlenerek bu emre karşı gelmiştir.

Hz. Âdem ve eşi Hz. Havvâ cennete yerleştirilmiş, cennetin nimetlerinden dilediklerince faydalanmaları, yalnızca belirli bir ağaca yaklaşmamaları emredilmiştir. Şeytan onlara vesvese vererek bu ağaçtan yemelerine sebep olmuştur. Ehl-i Sünnet âlimleri bu olayı kasıtlı bir isyan değil, unutma ve aldanma sonucu meydana gelen bir “zelle” (sürçme) olarak değerlendirir; nitekim Kur'an, Âdem'in unuttuğunu ve onda kararlı bir isyan iradesi bulunmadığını bildirir.

Hatalarını anlayan Hz. Âdem ile Hz. Havvâ samimiyetle tövbe etmiş, Allah da onların tövbesini kabul etmiştir. Ardından yeryüzüne indirilmişlerdir. Bu yönüyle Hz. Âdem, insanın hata edebileceğini ama tövbe kapısının her zaman açık olduğunu gösteren ilk örnektir. Tefsirlerde nakledildiğine göre ikisi yeryüzünde ayrı yerlere indirilmiş, daha sonra Arafat'ta buluşmuşlardır.

Hz. Âdem yeryüzünde çocuklarına Allah'ın birliğini, ibadeti ve helal-haram sınırlarını öğretmiştir. Kur'an'da Âdem'in iki oğlunun kıssası anlatılır; bunlardan biri kıskançlık yüzünden kardeşini öldürmüş, böylece yeryüzündeki ilk cinayet işlenmiştir. Kaynaklarda bu iki kardeşin adları Hâbil ve Kābil olarak geçer. Hz. Âdem'in vefatından sonra peygamberlik, rivayete göre oğlu Hz. Şît ile devam etmiştir.