Abese Sûresi

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ⁠﴿١﴾

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ⁠﴿٢﴾

1–2Yanına kör bir kimse geldi diye (Peygamber) yüzünü asıp çevirdi.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ⁠﴿٣﴾

3Ne bilirsin, belki de o arınacak;

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ⁠﴿٤﴾

4Yahut öğüt alacaktı da bu öğüt kendisine fayda verecekti.

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ⁠﴿٥﴾

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ⁠﴿٦﴾

5–6Ama sen, kendisini öğütten müstağni gören kimseyi karşına alıp ilgileniyorsun.

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ⁠﴿٧﴾

7Arınmak istememesinden sana ne?

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ⁠﴿٨﴾

وَهُوَ يَخْشَىٰ⁠﴿٩﴾

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ⁠﴿١٠﴾

8–10Sen, Allah'tan korkup sana koşarak gelen kimseye aldırmıyorsun.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ⁠﴿١١﴾

11Dikkat et; bu Kuran bir öğüttür.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ⁠﴿١٢﴾

12Dileyen onu öğüt kabul eder.

فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ⁠﴿١٣﴾

مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةِۭ⁠﴿١٤﴾

13–14O, kutsal kılınmış, yüceltilmiş, arınmış sahifeler üzerindedir.

بِأَيْدِى سَفَرَةٍ⁠﴿١٥﴾

كِرَامِۭ بَرَرَةٍ⁠﴿١٦﴾

15–16İyi kimseler, saygıdeğer elçilerin eliyle yazılmıştır.

قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ⁠﴿١٧﴾

17Canı çıksın o insanın, o ne nankördür!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ⁠﴿١٨﴾

18Allah onu hangi şeyden yaratmış?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ⁠﴿١٩﴾

19Onu meniden yaratıp merhalelerden geçirerek ona şekil vermiş;

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ⁠﴿٢٠﴾

20Sonra, yolu ona kolaylaştırmıştır.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ⁠﴿٢١﴾

21Sonra onu öldürür ve kabre koyar.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ⁠﴿٢٢﴾

22Sonra, dilediği zaman onu tekrar diriltir.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ⁠﴿٢٣﴾

23Hayır; Allah'ın kendisine buyurduğunu hala yerine getirmemiştir.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ⁠﴿٢٤﴾

24İnsan, yiyeceğine bir baksın;

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا⁠﴿٢٥﴾

25Doğrusu suyu bol bol indirmekteyiz.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا⁠﴿٢٦﴾

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا⁠﴿٢٧﴾

وَعِنَبًا وَقَضْبًا⁠﴿٢٨﴾

وَزَيْتُونًا وَنَخْلاً⁠﴿٢٩﴾

وَحَدَآئِقَ غُلْبًا⁠﴿٣٠﴾

وَفَـٰكِهَةً وَأَبًّا⁠﴿٣١﴾

26–31Sonra yeryüzünü iyice yarmakta ve orada taneli ekinler, üzümler, sebzeler, zeytin, hurma ağaçları ve bahçelerde koca koca ağaçlı meyveler ve çayırlar bitirmekteyiz.

مَّتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ⁠﴿٣٢﴾

32Bunlar sizin ve hayvanlarınız için geçimliktir.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ⁠﴿٣٣﴾

33O muazzam gürültü, kıyamet kopup geldiği zaman;

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ⁠﴿٣٤﴾

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ⁠﴿٣٥﴾

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ⁠﴿٣٦﴾

34–36O gün, kişi kardeşinden, annesinden, babasından, karısından ve oğullarından, kaçar.

لِكُلِّ ٱمْرِىٍٕ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ⁠﴿٣٧﴾

37O gün, herkesin kendine yeter derdi vardır.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ⁠﴿٣٨﴾

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ⁠﴿٣٩﴾

38–39O gün bir takım yüzler aydınlıktır, gülmekte ve sevinmektedir.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ⁠﴿٤٠﴾

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ⁠﴿٤١﴾

40–41O gün birtakım yüzler de tozlanmış ve onları karanlık bürümüştür.

أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ⁠﴿٤٢﴾

42İşte bunlar inkarcı olanlar, Allah'ın buyruğundan çıkanlardır.