Meâric Sûresi

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ⁠﴿١﴾

لِّلْكَـٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌ⁠﴿٢﴾

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ⁠﴿٣﴾

1–3Birisi, yüksek derecelere sahip olan Allah katından, inkarcılara gelecek ve savunulması imkansız olacak azabı soruyor.

تَعْرُجُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ⁠﴿٤﴾

4Melekler ve Cebrail o derecelere, miktarı elli bin yıl olan bir günde yükselirler.

فَٱصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلاً⁠﴿٥﴾

5Güzel güzel sabret;

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًا⁠﴿٦﴾

6Doğrusu inkarcılar azabı uzak görüyorlar.

وَنَرَٮٰهُ قَرِيبًا⁠﴿٧﴾

7Ama biz onu yakın görmekteyiz.

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ⁠﴿٨﴾

8Gök, o gün, erimiş maden gibi olur.

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ⁠﴿٩﴾

9Dağlar da atılmış pamuğa döner.

وَلَا يَسْــَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا⁠﴿١٠﴾

10Hiç bir dost diğer bir dostunu sormaz.

يُبَصَّرُونَهُمْ‌ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذِۭ بِبَنِيهِ⁠﴿١١﴾

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ⁠﴿١٢﴾

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُــْٔوِيهِ⁠﴿١٣﴾

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ⁠﴿١٤﴾

11–14Onlar birbirlerine yalnız gösterilirler. Suçlu kimse o günün azabından kurtulmak için oğullarını, ailesini, kardeşini, kendisini barındırmış olan sülalesini ve yeryüzünde bulunan herkesi feda etmek ve böylece kendisini kurtarmak ister.

كَلَّآ‌ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ⁠﴿١٥﴾

نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ⁠﴿١٦﴾

تَدْعُواْ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ⁠﴿١٧﴾

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ⁠﴿١٨﴾

15–18Hayır, olmaz... Orada sırtını çevirip yüzgeri edeni, malını toplayıp kimseye hakkını vermeden saklayanı çağıran, deriyi soyup kavuran, alevli ateş vardır.

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا⁠﴿١٩﴾

19İnsan gerçekten pek huysuz yaratılmıştır:

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًا⁠﴿٢٠﴾

20Başına bir fenalık gelince feryat eder,

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا⁠﴿٢١﴾

21Bir iyiliğe uğrarsa onu herkesten meneder;

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ⁠﴿٢٢﴾

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ⁠﴿٢٣﴾

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٲلِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ⁠﴿٢٤﴾

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ⁠﴿٢٥﴾

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ⁠﴿٢٦﴾

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ⁠﴿٢٧﴾

22–27Ancak namaz kılıp namazlarında yoksul ve yoksuna belirli bir hak tanıyanlar, ceza gününü doğrulayanlar, Rablerinin azabından korkanlar böyle değildir.

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ⁠﴿٢٨﴾

28Doğrusu Rablerinin azabından kimse güvende değildir.

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَـٰفِظُونَ⁠﴿٢٩﴾

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٲجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ⁠﴿٣٠﴾

29–30Eşleri ve cariyeleri dışında, mahrem yerlerini herkesten koruyanlar, doğrusu bunlar yerilmezler.

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٲلِكَ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ⁠﴿٣١﴾

31Bu sınırları aşmak isteyenler, işte onlar, aşırı gidenlerdir.

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَـٰنَـٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٲعُونَ⁠﴿٣٢﴾

32Emanetlerini ve sözlerini yerine getirenler,

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَـٰدَٲتِهِمْ قَآئِمُونَ⁠﴿٣٣﴾

33Şahidliklerini gereği gibi yapanlar,

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ⁠﴿٣٤﴾

34Namazlarına riayet edenler,

أُوْلَـٰٓئِكَ فِى جَنَّـٰتٍ مُّكْرَمُونَ⁠﴿٣٥﴾

35İşte onlar, cennetlerde ikram olunacak kimselerdir.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ⁠﴿٣٦﴾

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ⁠﴿٣٧﴾

36–37İnkar edenlere ne oluyor, sana doğru sağdan soldan topluluklar halinde koşuşuyorlar?

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِىٍٕ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ⁠﴿٣٨﴾

38Onlardan herbiri nimet bahçesine konulacağını mı umuyor?

كَلَّآ‌ۖ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ⁠﴿٣٩﴾

39Hayır; doğrusu onları kendilerinin de bildikleri şeyden yaratmışızdır.

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَـٰرِقِ وَٱلْمَغَـٰرِبِ إِنَّا لَقَـٰدِرُونَ⁠﴿٤٠﴾

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ⁠﴿٤١﴾

40–41Doğuların ve batıların Rabbine yemin ederim ki, onların yerine daha iyilerini getirmeğe Bizim gücümüz yeter ve kimse de önümüze geçemez.

فَذَرْهُمْ يَخُوضُواْ وَيَلْعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَـٰقُواْ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ⁠﴿٤٢﴾

42Onları bırak; kendilerine söz verilen güne kavuşmalarına kadar dalıp oynasınlar.

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ⁠﴿٤٣﴾

خَـٰشِعَةً أَبْصَـٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ‌ۚ ذَٲلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُواْ يُوعَدُونَ⁠﴿٤٤﴾

43–44Kabirlerden çabuk çabuk çıkacakları gün, gözleri dönmüş, yüzlerini zillet bürümüş olarak sanki dikili taşlara doğru koşarlar. İşte bu, onlara söz verilmiş olan gündür.